Vandaag is het woensdag, de dag dat er badminton gespeeld wordt. Ik heb vandaag een goed badminton wedstrijd achter rug liggen, wat een spannende wedstrijd was. Er
werd bij een wedstrijd verloren en met eentje met 9-6 gewonnen, waarbij de één van de speler uit het team erg dromerig aan het spelen en een punt scoorde voor het tegenpartij. Met het gevoel, dat mijn team één punt weg had gegeven, begon ik fel te reageren tegen de dromerige speler, die tevens ook geschrokt was. Hoewel het achteraf is, denk ik: "ik had best eens wat milder kunnen zijn", uit medelijden voor diegene. Maar ja, dat is iets wat achteraf gesproken is. Ik denk, dat ik voortaan ietsje milder moet zijn, want mijn woorden komen net zo hard aan, als de shuttle, die in de lucht tegen me wordt gespeeld.





krijgt om mee te doen. Gelukkig, is de een de ander
niet en hoeven ze, daaruit een paar te selecties te maken, die het water samen
met hun opgaan. Je moet natuurlijk wel in bezit van een
zwemdiploma, voordat je
door die protocol doorkomt. “Dat hadden ze van te voren moeten zeggen, vind ik”.
Hopen dat, het niet gaat stormen, want als beginneling zal dat niet meevallen. Je
moet niet vergeten, wat die tegen je surfer zegt. Helaas, de zee is veel te vloed,
dit is te gevaarlijk voor je, laten we het een andere keer proberen. Maar het
was leuk, om samen met je zijn, en tot de volgende surfronde.
soms niet inhoud.
Gelukkig is mijn gewicht ook
wat aan de hoge kantjes. Ik ben namelijk niet iemand die van standaard mensen
houdt, die zich net als het puntje op “ İ ” aan op het gewicht houden. De innerlijke rust van een
mens, is voor mij belangrijker dan het uiterlijk van een mens. Kijk maar eens naar modellen, en zijn zij denk je gelukkiger dan jij, de meeste zijn
niets anders dan een levende anorexia poppetje die heen en weer lopen op die studio’s. Zo zou ik niet willen zijn, ik heb toch liever een zak
drop of chips en daarna een reep gevulde praline chocola erin, wat die modelen
nooit op hun bordjes krijgen, van hun diëtisten. Ikzelf heb ook liever een volle als een (zeer)magere T-bonestick, waarbij het vlees nog
aanhangt, net als bij mijzelf. Of zou jij liever een Spareribs op jouw bord hebben,
waarbij de botten zo groot en breed zijn, waardoor er amper vlees aan te bijten is en jij jouw maagje dan niet goed gevuld hebt.


